Pas Planetoid

Pas planetoid to region pełen asteroidów znajdujący się między orbitami Marsa a Jowisza. Zawiera on miliony mniejszych ciał niebieskich, fragmentów z czasów tworzenia się Układu Słonecznego. Choć wydawać się może, że pas planetoid jest zagęszczonym polem asteroidów, w rzeczywistości obiekty są rozrzedzone i znajdują się daleko od siebie. Największym obiektem w pasie planetoid jest planeta karłowata Ceres.

Pas planetoid powstał z pozostałości materii z której formował się Układ Słoneczny. Przed miliardami lat cząstki pyłu zaczęły się łączyć i tworzyć większe obiekty. W wewnętrznych obszarach Układu Słonecznego stworzyły się z nich planety - Merkury, Wenus, Ziemia i Mars. Grawitacja Jowisza przeszkadzała jednak asteroidom w łączeniu się w jedną planetę o odleglejszych obszarach. Jedne planetoidy były zrzucane na niższe orbity, inne na wyższe, a to co pozostało stanowi właśnie Główny Pas Planetoid. Obiekty w pasie planetoid mogą mieć różne rozmiary - od drobinek pyłu do setki kilometrów średnicy.

Pierwszy zaobserwowany obiekt Głównego Pasa Planetoid - Ceres - został odkryty w 1801 roku i początkowo nazywany był planetą. Jednak już kilka lat później w jej pobliżu odkryto kolejne podobne obiekty - Pallas, Juno i Westę. Około 50 lat później odkrytych obiektów na podobnych orbitach było już tak dużo, że przestano nazywać je planetami i zaczęsto używać terminu planetoidy.

⚳ Ceres - największy obiekt w pasie

Ceres jest największym obiektem znajdującą się w pasie planetoid i jedyną planetą karłowatą w wewnętrznych obszarach Układu Słonecznego. Ceres została odkryta w 1801 roku i pierwotnie klasyfikowana jako planeta. Jej nazwa pochodzi od rzymskiej bogini rolnictwa.

Ceres składa się głównie ze skał i lodu, z czego ponad 1/4 to zamarznięta woda. Szacuje się, że ilość wody we wnętrzu Ceres przekracza pięcioktornie ilość wszystkich wód słodkich na powierzchni Ziemi.